Who's Online

Έχουμε 31 επισκέπτες συνδεδεμένους


Nanosciences & Nanotechnologies
ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΘΕΜΑΤΑ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 2004-2005 PDF Εκτύπωση E-mail

Σ. Λογοθετίδης

1. "Ανάπτυξη και μελέτη νανοδομών & νανοσωλήνων άνθρακα με την τεχνική magnetron sputtering"
(Το θέμα αυτό έχει ανατεθεί)

Η σύνθεση νανοδομών άνθρακα και συναφών υλικών (π.χ. BN) και η τροποποίηση των ιδιοτήτων τους αποτελούν ένα από τα πιο ενδιαφέροντα πεδία για την έρευνα και τη βιομηχανία. Την τελευταία δεκαετία οι νανοσωλήνες άνθρακα (carbon nanotubes - CNTs) έχουν τραβήξει το ενδιαφέρον, εξαιτίας των εξαιρετικών μηχανικών, θερμικών και ηλεκτρονικών τους ιδιοτήτων. Για την σύνθεση νανοσωλήνων άνθρακα έχουν χρησιμοποιηθεί πολλές τεχνικές, όπως εκκένωση τόξου, laser ablation, ακτινοβόληση δέσμης ιόντων και χημική εναπόθεση ατμών (CVD).
Βασική παράμετρος για να γίνει δυνατή η χρήση των CNTs στις διάφορες εφαρμογές, είναι ο προσανατολισμός τους. Μέχρι σήμερα, η σύνθεση προσανατολισμένων CNTs έχει κατανοηθεί με τη χρήση CVD. Ο προσανατολισμός των CNTs εξαρτάται από της συνθήκες στη διαδικασία της CVD. Παρόλα αυτά, υπάρχουν πάντα πολλές ατέλειες όταν οι CNTs παρασκευάζονται με τις συνήθεις διαδικασίες. Οι ατέλειες αυτές καταστρέφουν τη συμμετρία του στρώματος του άνθρακα κι έτσι μειώνουν τη μηχανική του αντοχή καθώς και τις άλλες ιδιότητές του, επηρεάζοντας σημαντικά τις εφαρμογές των CNTs.
Λύση στα παραπάνω προβλήματα έρχεται να δώσει η σύνθεση CNTs με την τεχνική sputtering. Η τεχνική του sputtering είναι μια εύκολη και πολύ καλά ελεγχόμενη τεχνική που μπορεί να εφαρμοστεί και σε μεγάλη κλίμακα. Μέχρι τώρα έχει γίνει μόνο μια απόπειρα σύνθεσης CNTs με αυτή την τεχνική. Τα αποτελέσματα της έρευνας αυτή ήταν άκρως ενθαρρυντικά. Κατέστη δυνατή η σύνθεση CNTs με υψηλό προσανατολισμό (κάθετα στο υπόστρωμα), χρησιμοποιώντας dc bias sputtering.
Στην παρούσα εργασία θα συζητηθεί η ανάπτυξη και η μελέτη των μηχανισμών σχηματισμού CNTs με την τεχνική RF bias magnetron sputtering και η μελέτη της επίδρασης των παραμέτρων στη δομή και στις ιδιότητες των CNTs με στόχο την σύνθεση καλά προσανατολισμένων CNTs. Επίσης θα γίνει προσπάθεια προσδιορισμού των βέλτιστων πειραματικών συνθηκών για την σύνθεση καλά προσανατολισμένων CNTs. Η απαραίτητη προετοιμασία των υποστρωμάτων (εναπόθεση καταλύτη και wet etching), η τάση στο υπόστρωμα, η θερμοκρασία ανάπτυξης, η ροή των αερίων του sputtering και ο χρόνος εναπόθεσης θα μελετηθούν εκτενώς για να προσδιοριστούν οι κατάλληλες συνθήκες, που επιτρέπουν την επαναληψιμότητα στη σύνθεση καλά προσανατολισμένων CNTs.
Ο χαρακτηρισμός, η ανάλυση και η μελέτη των μηχανικών, δομικών, νανο-τοπογραφικών, οπτικών ιδιοτήτων τους και η συσχέτισή τους με τις εφαρμοζόμενες πειραματικές παραμέτρους καθώς και η επίδραση στις βιολογικές ιδιότητες - βιοσυμβατότητα. Για τη μελέτη αυτή θα εφαρμοστούν πειραματικές (FTIRSE, Vis-FUV SE, Nanoindentation, AFM, XRR, XRD, XDS, κ.α.), και θεωρητικές τεχνικές (state-of-the-art αλγόριθμοι Monte-Carlo και Molecular Dynamics Theory για την προσομοίωση και την πρόβλεψη των μηχανικών και δομικών ιδιοτήτων τους).
Τέλος θα γίνει προσπάθεια ανάπτυξης νέων τεχνικών χαρακτηρισμού και ανάλυσης (πειραματικών και θεωρητικών) για την πλήρη μελέτη της δομής, την νανο-τοπογραφίας και της μηχανικής συμπεριφοράς των αναπτυσσόμενων νανο-υλικών και νανο-συστημάτων.
Παράλληλα με την ανάπτυξη, τη μελέτη και το χαρακτηρισμό των CNTs με την τεχνική RF magnetron sputtering, θα γίνει προσπάθεια ανάπτυξης, με την ίδια τεχνική, σύνθετων υλικών με βάση των άνθρακα (carbon composites), όπως TiC, SiC κλπ. Τα υλικά αυτά παρουσιάζουν ενδιαφέρουσες ιδιότητες (βιοσυμβατότητα, σκληρότητα κλπ.) που τα κάνουν υποψήφια για πολλές εφαρμογές.

2. "Ανάπτυξη και Μελέτη Μικροδομικών και Μηχανικών Ιδιοτήτων Μονοστρωματικών και Πολυστρωματικών Υμενίων TiN/CrN, TiN/ZrN και Νανοσύνθετων Υλικών με Βάση τον άνθρακα"
(Το θέμα αυτό έχει ανατεθεί)

Πολυστρωματικά υμένια έχουν χρησιμοποιηθεί εδώ και πολλά χρόνια σε εφαρμογές οπτικές, μαγνητικές, ηλεκτρονικές, προστασίας από τη διάβρωση κ.α. Στις τριβολογικές εφαρμογές, ένα επιτυχημένο υμένιο θα πρέπει γενικά να εμφανίζει υψηλή σκληρότητα και πρόσφυση όπως επίσης και αντίσταση στην οξείδωση. Κατά τα πρώιμα βιομηχανικά στάδια μονοστρωματικές επικαλύψεις νιτριδίων μετάλλων μεταπτώσεως (CrN, AlN και κυρίως TiN), καρβιδίων (TiC) και DLC υμενίων έπαιξαν σημαντικό ρόλο. Χρησιμοποιήθηκαν σε καλούπια, κοπτικά εργαλεία και άλλα στοιχεία μηχανών με σκοπό να βελτιώσουν την αντίστασή τους στη φθορά, την οξείδωση και τη διάβρωση και γενικά τη διάρκεια ζωής των συγκεκριμένων εφαρμογών. Τα τελευταία χρόνια το βιομηχανικό και ερευνητικό ενδιαφέρον έχει εστιαστεί στην προσπάθεια βελτίωσης αυτών των ιδιοτήτων.
Τα πολυστρωματικά υλικά (multilayers) είναι σύνθετα συστήματα τα οποία αποτελούνται από διαδοχικά στρώματα δύο ή περισσοτέρων υλικών σχηματίζοντας μια περιοδική δομή. Ένα πολυστρωματικό υλικό στο οποίο το πάχος του μονοστρώματος είναι συγκρίσιμο με τις πλεγματικές διαστάσεις ονομάζεται υπερπλεγματικό και εμφανίζει ιδιότητες που, γενικώς, δεν είναι συγκρίσιμες με τις ιδιότητες των υλικών από τα οποία αποτελείται. Παράλληλα, συστήματα υπερπλεγματικών υμενίων χρησιμοποιούνται σε πλήθος εφαρμογών στη μικροηλεκτρονική και τη νανολιθογραφία.
Οι επικαλύψεις αυτού του είδους εμφανίζουν εξαιρετικά βελτιωμένες μηχανικές και χημικές ιδιότητες. Πιο συγκεκριμένα, υπερπλεγματικά υμένια που αποτελούνται από στρώματα πάχους μερικών nm εμφανίζουν υπερυψηλή σκληρότητα, που οι τιμές της (>50 GPa) είναι σημαντικά υψηλότερες από αυτές των μονοστρωματικών νιτριδίων (30-50 GPa). Αυτές οι τιμές σκληρότητας είναι συγκρίσιμες με αυτές του c-BN και υπολείπονται μόνο έναντι του διαμαντιού.
Στη συγκεκριμένη Διπλωματική Εργασία θα αναπτυχθούν σε διάφορες συνθήκες πολυστρωματικά υμένια TiN/CrN, TiN/ZrN και σε επόμενα στάδια υλικά με βάση τον άνθρακα με την τεχνική Closed Field Unbalanced Magnetron Sputtering. Θα μελετηθεί η μικροδομή τους και θα προσδιορισθούν οι μηχανικές ιδιότητες τους, με την διάταξη νανοσκληρομέτρησης (Νanoindenter XP). Επίσης θα γίνει παρακολούθηση και έλεγχος των ιδιοτήτων του αναπτυσσόμενου υμενίου σε πραγματικό χρόνο, καθώς και η εξαγωγή συμπερασμάτων για μια σειρά χαρακτηριστικά, όπως είναι οι μηχανισμοί ανάπτυξης και οι ρυθμοί εναπόθεσης με τη βοήθεια του in-situ και real-time ελλειψομέτρου πολλαπλών μηκών κύματος. Οι ιδιότητες των πολυστρωματικών υμενίων θα συγκριθούν με αυτές των αντίστοιχων μονοστρωματικών και θα μελετηθεί ο μηχανισμός ενίσχυσης των μηχανικών τους ιδιοτήτων σε συνδυασμό με τα μικροδομικά χαρακτηριστικά τους.

3. "Μελέτη δυναμικής αλληλεπίδρασης του διεγέρτη Scanning Probe Microscope με την επιφάνεια των υλικών. Προσδιορισμός των νανομηχανικών ιδιοτήτων και της τοπογραφίας επιφανειών και εφαρμογή στην SPM νανολιθογραφία"
(Το θέμα αυτό έχει ανατεθεί)

Η Μικροσκοπία Σάρωσης Μηχανικού Διεγέρτη (Scanning Probe Microscopy, SPM) αποτελεί βασική τεχνική τόσο χαρακτηρισμού όσο και τροποποίησης των επιφανειών, με συνέπεια τη διείσδυσή της στις Νανοεπιστήμες και τη Νανοτεχνολογία. Υποκατηγορίες της SPM όπως η Σαρωτική Μικροσκοπία Σήραγγος (STM), Μικροσκοπία Ατομικών Δυνάμεων (AFM) κλπ. χρησιμοποιούνται ευρέως για τη μελέτη επιφανειακών ιδιοτήτων όπως τοπογραφία, επιφανειακή συγκέντρωση φορτίου, τοπικές τριβολογικές ιδιότητες κλπ. ποικίλων δειγμάτων (ανόργανων και μη). Αντίστοιχα, στις εφαρμογές αιχμής στη Νανοτεχνολογία, οι SPM τεχνικές χρησιμοποιούνται ως επεμβατικές μέθοδοι (proximal probe) για τη σχηματοποίηση επιφανειών (nanopatterning) και διαχείριση μορίων (nanomanipulation).
Κατά την εκπόνηση της παρούσας διπλωματικής εργασίας αρχικά θα διερευνηθούν οι προδιαγραφές που πρέπει να πληρούν τα επιμέρους στοιχεία της διάταξης SPM (όπως το σύστημα cantilever-tip) για την υλοποίηση της εκάστοτε εφαρμογής (για παράδειγμα τροποποίηση επιφανειών)
Ακολούθως, με βάση τα στοιχεία που θα προκύψουν, θα γίνει χρήση των κατάλληλων SPM τεχνικών (contact mode, tapping mode, AFAM κλπ.) για το χαρακτηρισμό επιφανειακών ιδιοτήτων όπως τοπογραφία και μηχανικές ιδιότητες, τόσο ανόργανων όσο και οργανικών και βιολογικών υλικών (soft matter). Σκοπός είναι ο προσδιορισμός και η συσχέτιση των αποτελεσμάτων με άλλες τεχνικές χαρακτηρισμού μηχανικών ιδιοτήτων όπως nanoindentation καθώς και το πώς επηρεάζουν οι αλληλεπιδράσεις διεγέρτη-δείγματος τις μηχανικές τους ιδιότητες.
Τελικός στόχος θα είναι η χρήση των συμπερασμάτων που θα εξαχθούν για τον προσδιορισμό των βέλτιστων συνθηκών στις οποίες πραγματοποιείται nanopatterning επιφανειών (με Λιθογραφία Εφαρμογής Τάσης & Δύναμης - Voltage & Force Lithography) ώστε η τεχνική αυτή να είναι αξιόπιστη και επαναλήψιμη.

4. "Large scale applications on soft substrates.
From metalization to encpsulation of OPVs and OLEDs"
(Το θέμα αυτό έχει ανατεθεί)

Τα OPVs (Organic Photovoltaics) και τα OLEDs (Organic Light Emitting Diodes) εντάσσονται στην ευρύτερη κατηγορία των οπτοηλεκτρονικών.
Λόγω της χημικής τους ενεργότητας η έκθεσή τους απευθείας στην ατμόσφαιρα υποβαθμίζει πολύ γρήγορα την απόδοσή τους.
Μερικοί από τους λόγους που υπαγορεύουν την απομόνωση και ενθυλάκωση (encapsulation) των οπτοηλεκτρονικών είναι: 1) Η ηλεκτρική τους μόνωση, 2) Η αύξηση της μηχανικής τους αντοχής, 3) Η αδιαβροχοποίηση τους, 3) Η αύξηση της ανθεκτικότητάς τους στις ατμοσφαιρικές συνθήκες, 5) Η αύξηση της ωφέλιμης ζωής τους πάνω από 25 χρόνια.
Η σημερινή τάση της αγοράς για πιο ελαφρές, πιο εύκαμπτες και σε μεγάλη κλίμακα παραγόμενες κατασκευές, υπαγορεύει την αλλαγή της χρήσης του γυαλιού σαν μέσο ενθυλάκωσης των οπτηλεκτρονικών και στη θέση του να χρησιμοποιηθούν εύκαμπτα πολυμερή όπως PET (Polyethylene Terephtelate) και BOPP (Biaxially Oriented Polypropylene).
Τα συγκεκριμένα υλικά χρησιμοποιούνται κατά κόρο στη βιομηχανία τροφίμων σαν φράγμα υγρασίας όμως τα οπτοηλεκτρονικά έχουν σαφώς μεγαλύτερες απαιτήσεις σε προστασία.
Αντικείμενο της συγκεκριμένης διπλωματικής εργασίας είναι η εναπόθεση λεπτών υμενίων διαφανών οξειδίων (Al 2 O3 ή SiOx κλπ) πάνω σε πολυμερή υποστρώματα και η μελέτη της βελτίωσης που επιφέρουν στις ιδιότητές τους σαν φράγμα υγρασίας, ώστε να παραχθούν μελλοντικά σε μεγάλη κλίμακα με μεθόδους roll to roll.

5. "Surface modification and functionalization of polymer films"
(Το θέμα αυτό έχει ανατεθεί)

Polymeric materials can be used in many application areas due to their mechanical (e.g. elastic) characteristics, chemical stability, and their light weight, as well as for their many design possibilities (ease to produce three-dimensional devices). To fulfill the requirements for functional applications, the surfaces have to be modified. Plasma techniques are demonstrated as an appropriate tool for the generation of the demanded surface properties. About 80% of the polymeric materials used in medical technology are low cost commodity polymers like polypropylene, polyethylene, PVC, and polystyrene, while only 20% are so-called technical plastics. The former are mainly used for packaging. Polystyrene, due to its optical clarity, is frequently also used for diagnostic applications.
The scope of the proposed thesis is the use of new characterization tools (i.e.Spectroscopic Ellipsometry (SE) in NIR - Vis - far UV & Fourier Transform IR SE (FTIRSE), Mueller Matrix Spectroscopic Ellipsometry studies, X-Ray Scattering, Nanomechanical properties of polymers based biomaterials using Nanoindentation technique (nanohardness, elastic modulus, friction coefficient, adhesion properties, High resolution X-ray Diffraction (XRD), to characterize the interface between living cells and inorganic materials and its contribution to the understanding of molecular interactions at surface and to the mechanisms of cellular interactions at bio interfaces. The development of products intended for use in biosensor technology sets high demands on interdisciplinary cooperation. Aspects from the field of material science, plasma and interface technology, medicine have to be considered.

6. "Spin off Companies related to Nanotechnology: Case Studies"
(Το θέμα αυτό έχει ανατεθεί)

7. "Investigation of group IV semiconductors embedded in thin films of metal oxides for nanoelectronics & optoelectronics applications"
(Το θέμα αυτό έχει ανατεθεί)

Αντικείμενο μελέτης στην εργασία αυτή αποτελεί η εφαρμογή μη καταστρεπτικών οπτικών τεχνικών και σύγχρονων μεθόδων ανάλυσης για την μελέτη των ιδιοτήτων νανοδομών Si σε μήτρα SiO2. Τα συστήματα αυτά αποτελούν αντικείμενο μελέτης τα τελευταία χρόνια λόγω της ιδιαίτερα αυξημένης εφαρμογής τους σε ηλεκτρονικές διατάξεις, όπως lasers και solar cells. Σημαντικό πειραματικό και θεωρητικό ενδιαφέρον έχει εκδηλωθεί για την κατανόηση των οπτικών ιδιοτήτων αυτών των ημιαγωγικών νανοσυστημάτων. Η διαδικασία για την παρασκευή των νανοδομών Si περιλαμβάνει την εναπόθεση λεπτών υμενίων SiO2 πάνω σε υποστρώματα c-Si και την διαδοχική θέρμανση τους σε υψηλές θερμοκρασίες, διαδικασία που είναι συμβατή με την καθιερωμένη με τις σύγχρονες διαδικασίες παρασκευής ολοκληρωμένων συστημάτων. Τέτοια λεπτά υμένια SiO2 που περιέχουν νανοδομές Si εμφανίζουν photoluminescence και electroluminescence τόσο στην ορατή όσο και στην υπέρυθρη φασματική περιοχή. Τα θέματα που θα πρέπει να μελετηθούν και να λυθούν στα πλαίσια της εργασίας αυτής είναι:
1) η εύρεση των βέλτιστων πειραματικών συνθηκών για την παρασκευή των νανοδομών Si,
2) ο συσχετισμός του είδους των νανοδομών αυτών (κατανομή μεγεθών και πλήθους) με τις οπτικές τους ιδιότητες (αυτό ενδεχομένως να οδηγήσει σε μελλοντικό στάδιο στο tailoring της διαδικασίας αυτής).



Σ. Λογοθετίδης

1. "Μελέτη νανομηχανικών ιδιοτήτων πολυμερικών μεμβρανών (όπως PET, PEN/PET, o-PA, o-PP) και συστημάτων με καλές ιδιότητες φραγμού: Πείραμα και θεωρία"
(Το θέμα αυτό έχει ανατεθεί)

Η εργασία περιλαμβάνει την πειραματική και θεωρητική μελέτη των νανομηχανικών ιδιοτήτων πολυμερικών μεμβρανών με Nanoindentation και Scratch Test. Αρχικά θα διερευνηθούν οι μηχανικές ιδιότητες και οι τρόποι παραμόρφωσης των πολυμερικών μεμβρανών κατά το Nanoindentation με εγχαράκτες διαφορετικών τύπων (Berkovich, Cube corner, Spherical), θα συσχετισθούν με τις ιδιότητες φραγμού (barrier properties) που αυτές παρουσιάζουν, ενώ πρόκειται να δημιουργηθούν νέες πειραματικές διαδικασίες με σκοπό το καθορισμό των παραμέτρων / συνθηκών για την μελέτη κατά το Nanoindentation του ερπυσμού (creep), ιδιότητας που περιγράφει την εξάρτηση της πλαστικής παραμόρφωσης από τον χρόνο και την θερμοκρασία. Ακολούθως θα μελετηθούν οι νανομηχανικές ιδιότητες και οι τρόποι παραμόρφωσης των πολυμερικών μεμβρανών κατά το Scratch Test. Αντίστοιχες πειραματικές διαδικασίες θα ακολουθηθούν για την μελέτη των νανομηχανικών ιδιότητων και της πρόσφυσης ανόργανων επικαλύψεων (SiOx, AlOx, Carbon Based Thin Films) σε πολυμερικές μεμβράνες PET.


Σ. Λογοθετίδης, Μ. Γιώτη

1. "Calculations for Ellipsometry & AFM: Theory & Modeling of Surface Morphology and Roughness of flexible anisotropic materials"
(Το θέμα αυτό έχει ανατεθεί)

Spectroscopic ellipsometry (SE) and AFM are powerful tools for the characterization of planar structures in the nanometer regime. SE is on top compatible with most industrial production lines and allows an in-situ (on-line) monitoring of the production steps during the manufacturing process. In recent years it has also been used to measure diffractive samples and feature sizes like structure heights, sidewall angles, etc. However, with the exception of a few periodic structures it is rarely possible to analytically determine the polarization optical response of diffracting or scattering structures. Although it is experimentally well known, that SE delivers very sensitive fingerprints of the investigated rough surface structures, it is very difficult to decode the data and directly determine the responsible structure. Polymerics and biomater fall in this case because of their anisotropy. Since the AFM picture results by convolution of the curvature radius of the tip with the surface, it would be of great use to have a correct estimation of roughness.
Current ellipsometric models fail in reproducing the experimental data observed for structures with dimensions similar to the optical wavelength. In order to overcome these limitations several models for studying the polarization optical response of regular periodic structures but also irregulary aperiodic scatterers have been proposed. Aim of this project is to contribute to this direction by using such models and hopefully expanding them, in order to obtain better agreement with experimental data.

2. "Υπολογισμοί για Ελλειψομετρία και AFM: Θεωρία και μόντελοποίηση επιφανειακής μορφολογίας και τραχύτητας εύκαμπτων ανισότροπων υλικών"

Η φασματοσκοπική ελλειψομετρία και το AFM αποτελούν ισχυρά εργαλεία για τον χαρακτηρισμό επίπεδων δομών διαστάσεων νανομέτρου. Η φασματοσκοπική ελλειψομετρία είναι επιπλέον συμβατή με τις περισσότερες βιομηχανικές γραμμές παραγωγής και επιτρέπει in-situ έλεγχο των βημάτων παραγωγής κατά τη διαδικασία κατασκευής. Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιήθηκε επίσης για να μετρηθούν περιθλόντα δείγματα και χαρακτηριστικά μεγέθη όπως ύψη δομών, γωνίες κ.λ.π. Ωστόσο με την εξαίρεση μερικών περιοδικών δομών είναι σπάνια δυνατόν να προσδιορισθεί αναλυτικά η οπτική απόκριση πόλωσης από περιθλόντα ή σκεδάζοντα δείγματα. Παρότι είναι πειραματικά γνωστό ότι η φασματοσκοπική ελλειψομετρία παρέχει " δακτυλικά αποτυπώματα" των διερευνούμενων ανώμαλων επιφανειακών δομών, είναι πολύ δύσκολο να αποκωδικοποιηθούν τα δεδομένα και να καθορισθεί άμεσα η αντιστοιχούσα δομή. Πολυμερικά και βιολογικά υλικά εμπίπτουν σε αυτή την κατηγορία, λόγω της ανισοτροπίας τους. Επειδή οι απεικονίσεις του AFM προκύπτουν με συνδυασμό της ακτίνας καμπυλότητας της ακίδας και της επιφάνειας, θα ήταν πολύ χρήσιμο να υπάρχει μια αρχική σωστή εκτίμηση της τραχύτητας.
Τα ελλειψομετρικά μοντέλα που χρησιμοποιούνται προς το παρόν αποτυγχάνουν να αναπαράγουν τα πειραματικά δεδομένα που παρατηρούνται για δομές με διαστάσεις συγκρίσιμες με το μήκος κύματος. Για να υπερσκεδαστούν αυτοί οι περιορισμοί έχουν προταθεί διάφορα μοντέλα για να μελετηθεί η πολωτική απόκριση κανονικά περιοδικών δομών, αλλά επίσης και μη περιοδικών σκεδαστών. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να συμβάλλει προς αυτή την κατεύθυνση χρησιμοποιώντας τέτοια μοντέλα και επεκτείνοντάς τα για να επιτευχθεί μεγαλύτερη σύγκλιση με τα πειραματικά δεδομένα.


Ι. Μισιρλής, Σ. Λογοθετίδης

1. "Λεπτά υμένια DLC ή a-C και a-C:H (σε πολυμερικά υλικά) ως βιοσυμβατές και αντιμικροβιακές επικαλύψεις για ποικίλες εφαρμογές"

Τα υμένια άμορφου άνθρακα (a-C) και άμορφου υδρογονωμένου άνθρακα (a-C:H), που αναπτύσσονται σε πολυμερικές μεμβράνες, είναι πολλά υποσχόμενα υλικά ως επιστρώματα φραγμού (barrier layers) και βιοσυμβατές προστατευτικές επικαλύψεις για συσκευασία ιατρικών σκευασμάτων (medical packaging). Στην παρούσα εργασία θα αναπτυχθούν υμένια a-C και a-C:H σε διάφορες πολυμερικές μεμβράνες (PET, PEN, OPP, etc) και θα μελετηθούν τα μορφολογικά τους χαρακτηριστικά με AFM και XRR/XDS, οι οπτικές τους ιδιότητες και η βιοσυμβατότητά τους. Θα μελετηθεί η επιφανειακή μορφολογία τους και οι ιδιότητες της διεπιφάνειας άνθρακα/πολυμερούς.


Η. Αϋφαντής

1. Φαινόμενα Κλίμακας σε Πολυστρωματικά Νανοϋμένια κατά τη Σκληρομέτρηση

2. Νανομηχανική Σύνθετων Υλικών με Νανοσωλήνες

3. Νανομηχανική Συμπεριφορά Ηλεκτροδίων Μπαταριών Λιθίου

Α. Κωνσταντόπουλος

1. "Nanoparticle Synthesis via Aerosol Spray Pyrolysis (ASP)"
(Το θέμα αυτό έχει ανατεθεί)

Aerosol Spray Pyrolysis is a novel technique for nanoparticle synthesis and their in-situ deposition on porous filter supports. The nanoparticle coated filters are used in catalytic soot oxidation (soot emission control). ASP is a continuous process that takes place in one step. However, to simplify the research on ASP, the process can be divided theoretically into three stages : 1) aerosol generation, 2) thermal treatment of the aerosol droplets, 3) powder production.
In the present thesis, experiments will be conducted in order to study the evolution of the aerosol droplets inside a hot reactor tube (evaporation of solvents, precipitation of the solutes, decomposition of the solutes, etc), and the production of nanopowders. The scope is to produce particles with controlled size, composition and morphology, so as to optimize their deposition on porous filters and their performance as catalytic coatings. A DMA (differential mobility analyzer) will be adapted to provide online measuring of the nanoparticles in the carrier gas while the surface of the catalytic filters will be studied by Scanning Electron Microscopy (SEM).


Ο. Καλογήρου

1. "Ανάπτυξη διμεταλλικών μαγνητικών νανοσωματιδίων με διαμορφούμενη μαγνητική συμπεριφορά"

Παραγωγή και χαρακτηρισμός μαγνητικών νανοσωματιδίων κατάλληλων για ανάπτυξη Μαγνητών Ανταλλαγής Ελατηρίου και μέσων μαγνητικής εγγραφής υπερ-υψηλής πυκνότητας με τη χρήση καινοτόμων, χαμηλού κόστους χημικών μεθόδων. Ανάπτυξη τεχνογνωσίας για την παρασκευή μαγνητικών νανοσωματιδίων με διάμετρο κάτω από 50 nm με ελεγχόμενη σιδηρομαγνητική συμπεριφορά. Τα νανοσωματίδια που θα αναπτυχθούν θα χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη αυτοσυγκροτούμενων μακροσκοπικών δικτύων δύο διαστάσεων με στόχο την κατασκευή νανοσύνθετων μαγνητών και για την ανάπτυξη δικτύων νανοσωματιδίων δύο φάσεων (τύπου πυρήνα/φλοιού) με στόχο την ανάπτυξη μέσων μαγνητικής εγγραφής υπερ-υψηλής πυκνότητας.

2. "Μηχανισμοί αυτοσυγκρότησης μαγνητικών νανοσωματιδίων και ανάπτυξη μακροσκοπικών δικτύων δύο διαστάσεων"

Ελεγχόμενη διευθέτηση σε διατεταγμένα δίκτυα δύο διαστάσεων σε μεσοσκοπική, αλλά και μακροσκοπική κλίμακα. Ο σχηματισμός διατεταγμένων δικτύων νανοσωματιδίων δύο διαστάσεων μπορεί κατ' αρχήν να επιτευχθεί με μηχανισμούς αυτοσυγκρότησης νανοσωματιδίων ίδιου μεγέθους πάνω σε επιφάνειες σε ελεγχόμενο περιβάλλον, παρ' όλο που η διαδικασία αυτή οδηγεί σε επιστοιβάσεις των νανοσωματιδίων κατά τον πιο "πυκνό" τρόπο. Κατά συνέπεια, η διασπορά των νανοσωματιδίων σε ελεγχόμενες αποστάσεις αποτελεί το αντικείμενο της εργασίας αυτής και απαιτεί προσεκτική διαχείριση πολλών παραμέτρων. Κατανόηση των μηχανισμών αυτοσύγκροτησης μαγνητικών νανοσωματιδίων και βελτιστοποίηση των μακροσκοπικών δικτύων δύο διαστάσεων για την υλοποίηση του στόχου της κατασκευής Μαγνητών Ανταλλαγής Ελατηρίου με την προσέγγιση bottom-up. Ανάπτυξη μιας νέας γενιάς νανοσύνθετων μονίμων μαγνητών για το ραγδαία αναπτυσσόμενο πεδίο των μικροηλεκτρομηχανικών συστημάτων (MEMS) και τη χρήση τους ως δομικών υλικών σε μικροενεργοποιητές, μικροαισθητήρες, μικροκινητήρες και μικρογρανάζια χωρίς τριβές, δηλαδή για εφαρμογές μονίμων μαγνητών στη νανοτεχνολογία.


Ν. Φράγκης, Σ. Λογοθετίδης

1. "Νανοδομικός χαρακτηρισμός λεπτών υμενίων με τεχνικές μικροσκοπίας"


Χ. Λιούτας, Ν. Φράγκης

1. "Νανοδομικός χαρακτηρισμός λεπτών υμενίων με τεχνικές μικροσκοπίας"


Ν. Φράγκης

1. "Χαρακτηρισμός νανοδομημένων υλικών με τεχνικές μικροσκοπίας"


Π. Αργυράκης

1. "Anomalous diffusion in nano-structures using computer simulation methods"

2. "Diffusion in disordered materials and fractal structures"

3. "Diffusion properties in complex nano-systems and systems with low-dimensional structures"


Μ. Αρσενάκης

1. "Χαρτογράφηση κλωνοποιημένων τμημάτων του γονιδιώματος του στελέχους S του ιού έρπητα απλού τύπου 1"
(Το θέμα αυτό έχει ανατεθεί)

Στην εργασία αυτή θα μελετηθεί μια γονιδιωματική βιβλιοθήκη που δημιουργήθηκε από την πέψη του γονιδιώματος του στελέχους S του ιού έρπητα απλού τύπου 1 με το ένζυμο περιορισμού BamHI. Η μελέτη των κλώνων θα περιλαμβάνει την χαρτογράφηση των ένθετων τμημάτων με ένζυμα περιορισμού και υβριδισμούς με στόχο την χωροθέτηση τους στο γονιδίωμα του ιού.


Θ. Χολή-Παπαδοπούλου

1. "Δομικές μελέτες κολλαγόνου σε ζώα με συμπτωματολογία λαθυρισμού χρησιμοποιώντας τεχνικές Υγρής Χρωματογραφίας Υψηλής Πίεσης (HPLC), ηλεκτρονικής μικροσκοπίας και οπτικό μικροσκόπιο"
(Το θέμα αυτό έχει ανατεθεί)

Το κολλαγόνο είναι μία πρωτεΐνη του συνδετικού ιστού η οποία σταθεροποιείται όπως και το ινώδες με την δημιουργία ομοιοπολικών διασυνδέσεων.Οι διασυνδέσεις μέσα στο μόριο του τροποκολλαγόνου και μεταξύ διαφορετικών μορίων τροποκολλαγόνου σχηματίζονται από τα κατάλοιπα λυσίνης και υδροξυλυσίνης. Η λυσυλοξειδάση , το μόνο ένζυμο που συμμετέχει στη διεργασία, καταλύει την μετατροπή της ε-αμινοομάδας της λυσίνης σε αλδεύδη. Η λυσυλοξειδάση έχει ένα μόριο χαλκού στο ενεργό της κέντρο. Επίσης, η φωσφορική πυριδοξάλη χρησιμεύει ως προσθετική ομάδα σε μία πολύπλοκη οξειδωτική αντίδραση που χρησιμοποιεί Ο2.Η λυσυλοξειδάση δρα στα νεοσχηματιζόμενα ινίδια έξω από τα κύτταρα. Το ποσοστό και ο τύπος των διασυνδέσεων ποικίλει ανάλογα με την φυσιολογική λειτουργία και την ηλικία του ιστού. Το κολλαγόνο στον Αχίλλειο τένοντα ενήλικων επίμυων έχει πολλές διασυνδέσεις, ενώ στην ουρά, που είναι ευέλικτη, οι διασυνδέσεις είναι πολύ λιγότερες. Η σημασία των διασυνδέσεων στην μηχανική αντίσταση του κολλαγόνου γίνεται εμφανής στον λαθυρισμό , μία νόσο των ζώων που οφείλεται στους σπόρους του Lathyrus odoratus . γλυκού μπιζελιού. Η τοξική ουσία στο μπιζέλι αυτό είναι το β-αμινο -προπιονιτρίλιο , που αναστέλλει την μετατροπή των πλευρικών αλυσίδων λυσίνης σε αλδεύδη δημιουργώντας σύμπλοκα με την λυσυλοξειδάση. Το κολλαγόνο στα ζώα με λαθυρισμό γίνεται πιο εύθραυστο . οι άνθρωποι που έχουν σύνδρομο Ehlers-Danlos τύπου V έχουν υπερκινητικές αρθρώσεις και πολύ ελαστικό δέρμα εξαιτίας της ανεπάρκειας σε λυσυλοξειδάση.
Στα πλαίσια αυτής της εργασίας προτείνονται
1. η ταυτοποίηση-προσδιορισμός του αναστολέα β-αμινο -προπιονιτριλίου σε επίμυες στους οποίους χορηγείται το εκχύλισμα ( μέσω τροφής ή εναίσιμα υποδόρια) του γλυκού μπιζελιού Lathyrus odoratus . Η ταυτοποίηση θα γίνει με υγρή χρωματογραφία υψηλής πίεσης μετά από κατεργασία του πλάσματος αίματος των επιμύων προκειμένου να απομακρυνθούν ενώσεις υψηλού μοριακού βάρους (πρωτεΐνες) . Ως control θα χρησιμοποιηθεί β-αμινο-προπιονιτρίλιο σε διαφορετικές συγκεντρώσεις και θα γίνει σύγκριση με την φυσιολογική περιεκτικότητά του στο αίμα.
2. Οι πρωτεΐνες του πλάσματος του αίματος (μετά την απομάκρυνση της αλβουμίνης και των ανοσοσφαιρινών) θα μελετηθούν με ηλεκτροφόρηση SDS-PAGE πριν και μετά την χορήγηση του αναστολέα και θα συγκριθεί το πρωτεϊνικό pattern.
3. Κολλαγόνο που θα απομονωθεί από τένοντες επίμυων ή αορτή θα μελετηθεί με ηλεκτρονική μικροσκοπία και οπτικό μικροσκόπιο πριν και μετά την χορήγηση του αναστολέα και την πρόκληση της νόσου προκειμένου να μελετηθεί η δομή του.



Θ. Χολή-Παπαδοπούλου, Γ. Παπαδόπουλος , Σ. Λογοθετίδης

1. "Mέτρηση δυνάμεων απόσπασης νεοσυντιθέμενης πρωτεΐνης σε κύτταρα E.coli με την βοήθεια Οπτικών Λαβίδων (optical tweezers) και Μικροσκοπίας Ατομικών Δυνάμεων (AFM)"
(Το θέμα αυτό έχει ανατεθεί)

Κατά την διάρκεια της πρωτεϊνικής βιοσύνθεσης η νεοσυντιθέμενη πρωτεΐνη πριν από την απελευθέρωσή της διέρχεται μέσα από έναν δίαυλο που διαπερνά την 50S υπομονάδα του ριβοσώματος. Για να κατανοήσουμε το φαινόμενο της βιοσύνθεσης των πρωτεϊνών πρέπει μεταξύ άλλων να κατανοήσουμε και τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ της 50S υπομονάδας και της νεοσυντιθέμενης πρωτεΐνης. Υποθέτουμε ότι η νέα πρωτεΐνη δέχεται ώθηση κατά τη στιγμή της πρόσθεσης ενός νέου αμινοξέως αλλά και ότι ανάλογα με την αμινοξική της σύνθεση αλληλεπιδρά με διαφορετικό τρόπο με τα διάφορα σημεία του διαύλου. Μέχρι τώρα δεν κατέστη δυνατόν να προσδιορισθούν αυτές οι αλληλεπιδράσεις. Παρουσιάζει λοιπόν εξαιρετικό ενδιαφέρον η μέτρηση των δυνάμεων που απαιτούνται για την απόσπαση ενός πεπτιδίου που ένα μέρος του βρίσκεται ακόμη μέσα στην 50S και μάλιστα σε συνάρτηση με την αμινοξική του σύνθεση. Ένα τέτοιο εγχείρημα είναι πλέον εφικτό με την βοήθεια των τεχνικών AFM και optical tweezers.
Η λειτουργία των οπτικών λαβίδων βασίζεται στην ελκτική δύναμη που ασκεί μια εστιασμένη δέσμη laser με γκαουσιανό προφίλ σε ένα διηλεκτρικό μικροσφαιρίδιο συνήθως από πολυστυρένιο. Για τον μηχανικό χειρισμό βιολογικών μακρομορίων απαιτείται η πρόσδεση δύο τέτοιων μικροσφαιριδίων διαφορετικών διαμέτρων στα δύο άκρα του και η ακινητοποίηση του μεγαλυτέρου. Η μέτρηση δυνάμεων βασίζεται στο γεγονός ότι η ασκούμενη από την εστιασμένη δέσμη laser ελκτική δύναμη επί του διαφανούς μικροσφαιριδίου είναι ανάλογη προς την απόσταση της εστίας από το κέντρο του.
Το σύστημα στο οποίο θα εφαρμοσθεί η μέθοδος των οπτικών λαβίδων θα αποτελείται από "μικροσφαιρίδιο, 50S με πρωτεΐνη, μικροσφαιρίδιο". Στο πλαίσιο αυτής της διπλωματικής θα καταβληθεί προσπάθεια να προσδεθεί μικροσφαιρίδιο (o 0.2μm) στο ελεύθερο άκρο της νεοσυντιθέμενης πρωτεΐνης αφενός και στην 50S (o2μm) αφετέρου. Ο έλεγχος της καταλληλότητας του δείγματος θα γίνεται με την βοήθεια της τεχνικής AFM. Η τεχνική AFM επιτρέπει επίσης την μέτρηση δυνάμεων αν οι συνθήκες που επιβάλει το βιολογική φύση του δείγματος δεν είναι απαγορευτικές.
Τα πειράματα σύνθεσης του συστήματος "μικροσφαιρίδιο, 50S με πρωτεΐνη, μικροσφαιρίδιο" θα πραγματοποιηθούν στο εργαστήριο Βιοχημείας του τμήματος Χημείας υπό την επίβλεψη της αναπλ.καθηγ. Θ. Χολή-Παπαδοπούλου. Τα πειράματα ελέγχου με AFM θα πραγματοποιηθούν στο εργαστήριο Λεπτών Υμενίων Νανοσυστημάτων & Νανοτεχνολογίας του τμήματος Φυσικής υπό την επίβλεψη του καθηγ. Σ. Λογοθετίδη, τα δε πειράματα με οπτικές λαβίδες θα πραγματοποιηθούν στο ινστιτούτο έρευνας βιολογικών δομών IBI-2 του ερευνητικού κέντρου FZJ στο Julich της Γερμανίας υπό την επίβλεψη του Δρ. Γ. Παπαδόπουλου.



Ευάγ.Γογγολίδης, Institute of Microelectronics, NCSR "Demokritos"

1. "Δυναμική του συστήματος βραχίονα-ακίδας του Ατομικού Μικροσκοπίου Δύναμης στον ταλαντωτικό τρόπο λειτουργίας του"

Η χρησιμοποίηση του Ατομικού Μικροσκοπίου Δύναμης (Atomic Force Microscope, AFM) στην μέτρηση επιφανειών στην κλίμακα των νανο και μικρομέτρων έχει ανοίξει νέους δρόμους για τον χαρακτηρισμό των διαφόρων ιδιοτήτων τους, αλλά και στις δυνατότητες τροποποίησής τους. Τα τελευταία χρόνια, η ανάπτυξη ενός νέου τρόπου λειτουργίας του (tapping mode-ταλαντωτικός τρόπος) που μπορεί να εφαρμοσθεί με επιτυχία και στην μέτρηση μαλακών επιφανειών (πολυμερή, βιολογικά υλικά) έχει οδηγήσει σε εκτεταμένες εφαρμογές του AFM σε βιολογία και χημεία. Σ'αυτόν τον τρόπο λειτουργίας, το σύστημα βραχίονας-ακίδα του AFM προσεγγίζει την επιφάνεια ταλαντούμενο με συγκεκριμένη συχνότητα. Οι απωστικές και ελκτικές δυνάμεις που ασκεί σταδιακά η επιφάνεια πάνω του, επηρεάζουν το πλάτος και τη συχνότητα ταλάντωσης και απο αυτή την αλλαγή καταγράφεται η τοπογραφία ή άλλες ιδιότητες της επιφάνειας. Η πραγματική ωστόσο κίνηση της ακίδας (εξαναγκασμένη ταλάντωση υπό την επίδρση μη γραμμικών δυνάμεων) παρουσιάζει εξαιρετική ποικιλία και ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά όπως υστέρηση, διευστάθεια (bistability), χαοτική συμπεριφορά, και αποτελεί αντικέιμενο εντατικής έρευνας τα τελευταία χρόνια.
Σκοπός της διπλωματικής είναι η κατανόηση της δυναμικής του συστήματος βραχίονα-ακίδας με έμφαση στην δυνατότητα χαοτικής συμπεριφοράς του, των χαρακτηριστικών της και των συνεπειών που έχει στην λειτουργία του AFM. Θα χρησιμοποιηθούν έννοιες και μέθοδοι της θεωρίας μη-γραμμικών συστημάτων, αφού κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει με πληρότητα στην βιβλιογραφία ακόμα.


Ανδ. Νασιοπούλου, Institute of Microelectronics, NCSR "Demokritos"

1. "Χαρακτηρισμός μικρομηχανικών αισθητήρων και μικρορευστομηχανικών διατάξεων"

Στα πλαίσια της εργασίας αυτής θα γίνει ο χαρακτηρισμός καινοτόμων διατάξεων που αναπτύχθηκαν πρόσφατα στο Ινστιτούτο Μικροηλεκτρονικής, για τους οποίους έχει υπάρξει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, με σκοπό την ανάπτυξη εφαρμογών. Οι διατάξεις αυτές αφορούν:
α) μικρομηχανικούς αισθητήρες αερίων με τεχνολογία πορώδους πυριτίου για χαμηλή κατανάλωση ισχύος και
β) μικρορευστομηχανικές διατάξεις με τεχνολογία μικροκαναλιών για ιατρικές εφαρμογές.
Εάν υπάρξει χρόνος θα γίνει και προσομοίωση της ροής στο μικροκανάλι, για διάφορες παραμέτρους (διάμετρος καναλιού, διαφορετικά υγρά).


Δ. Α. Κυριακίδης, Α. Πανταζάκη

1. "Νανοσυστοιχίες πολυμερών για ακινητοποίηση βιομορίων. Εφαρμογή στο ένζυμο συνθάση των πολυυδροξυαλκανοϊκών (PHA synthase)"
(Το θέμα αυτό έχει ανατεθεί)

Νανοσυστοιχίες πολυμερών είναι συνθετικά υλικά που συντίθενται από νανοσωματίδια σίλικα που φέρουν πολλαπλές στοιβάδες διαφορετικών πολυμερών προσδίδοντάς τους επιθυμητές ιδιότητες. Τα πολυμερή αυτά υλικά βρίσκουν πολλές εφαρμογές στα πεδία της ιατρικής, βιοτεχνολογίας και βιοαισθητήρων. Η προσρόφηση πρωτεϊνών επάνω σε ανάλογα υλικά βρίσκει εφαρμογές στην ακινητοποίηση ενζύμων με στόχο την σταθεροποίησή τους και χρήση τους σε μελέτες παρατεταμένης ενζυμικής κατάλυσης καθώς και σε περιπτώσεις καθαρισμού πρωτεϊνών. Σκοπός της προτεινόμενης εργασίας είναι η καθήλωση της συνθάσης των πολυυδροξυαλκανοϊκών (PHA synthase) και ο έλεγχος της διατήρησης της δραστικότητας του ενζύμου με στόχο την in vitro σύνθεση πολυυδροξυαλκανοϊκών καθώς και τον καθαρισμό πρωτεϊνών που εντοπίζονται στους κόκκους πολυμερών.


Δ. Α. Κυριακίδης, Ρ. Παπή

1. "Γενετική ποικιλομορφία του παράγοντα πήξης του αίματος IX με τη χρήση μικροδορυφορικού DNA"
(Το θέμα αυτό έχει ανατεθεί)

Ο παράγοντας πήξης του αίματος ΙΧ είναι μια εξαρτώμενη από τη βιταμίνη Κ γλυκοπρωτεϊνη του πλάσματος με δράση πρωτεάσης της σερίνης που συμμετέχει στον καταρράκτη των αντιδράσεων του ενδογενούς και εξωγενούς πηκτικού μηχανισμού. Ο παράγοντας πήξης ΙΧ ενεργοποιείται από τους ενεργοποιημένους παράγοντες ΧΙa και VIIa και στη συνέχεια ενεργοποιεί με τη σειρά του τον παράγοντα Χ που πρωτεολύει την προθρομβίνη σε θρομβίνη.
Το γονίδιο του παράγοντα ΙΧ βρίσκεται στο Χ χρωμόσωμα. Μεταλλάξεις του που καταστέλλουν την παραγωγή της πρωτεΐνης ή προκαλούν ελαττωματικό παράγοντα ΙΧ, είναι το αίτιο της αιμοφιλίας Β (νόσος Christmas). Οι μεταλλάξεις αυτές αποτελούν το 20% των φυλοσύνδετα κληρονομούμενων αιμοφιλιών. Αντιθέτως, μεταλλάξεις που αυξάνουν τη βιοσύνθεσή του ή εντείνουν την πηκτική του δράση αποτελούν αίτια θρομβοφιλικών συνδρόμων.
Καθίσταται επομένως σημαντική η εύρεση μεταλλάξεων καθώς και ο προσδιορισμός της γενετικής ποικιλομορφίας σε μια ομάδα ατόμων που παρουσιάζουν διαταραχές του πηκτικού μηχανισμού καθώς και ομάδας υγιών ατόμων. Ο προσδιορισμός της γενετικής ποικιλομορφίας θα πραγματοποιηθεί με τη χρήση ολιγονουκλεοτιδίων ειδικών για περιοχές μικροδορυφορικού DNA που υπάρχουν στο γένωμα. Οι περιοχές αυτές θα πολλαπλασιαστούν με την μέθοδο της PCR και θα αναλυθούν σε αναλυτή νουκλεοτιδίων. Η νουκλεοτιδική ανάλυση του DNA των ατόμων που θα παρουσιάσουν ποικιλομορφία θα μας οδηγήσει στην εύρεση νέων μεταλλάξεων. Η επιλογή του μικροδορυφορικού DNA ως μοριακού δείκτη αποτελεί την πιο σύγχρονη μέθοδο, είναι ιδιαίτερα αξιόπιστη με δυνατότητα ανάλυσης μεγάλου αριθμού δειγμάτων σε λιγότερο χρόνο σε σχέση με τις προηγούμενες τεχνικές, αλλά και πιο οικονομική.

2. "Νανοαποτύπωση βιομορίων σε πολυμερικούς φορείς για επιλεκτική αναγνώριση και διαχωρισμό"
(Το θέμα αυτό έχει ανατεθεί)


Η νανοαποτύπωση σε πολυμερικούς φορείς είναι μία μέθοδος που συνεχώς κερδίζει έδαφος στη νανοβιοτεχνολογία. Χρησιμοποιείται για την κατασκευή βιομιμητικών φορέων αναγνώρισης με κύριο χαρακτηριστικό, την υψηλή εκλεκτικότητα και ακρίβεια απέναντι στο υπόστρωμα.
Στα πλαίσια της διπλωματικής εργασίας, θα μελετηθεί η νανοαποτύπωση βιομορίων σε πολυμερικούς φορείς με σκοπό την αναγνώριση και διαχωρισμό πρωτεϊνών και ενζύμων όπως είναι οι φλαβοπρωτεΐνες. Επιπλέον, θα μελετηθεί η ικανότητα των πολυμερικών φορέων να αναγνωρίζουν ή/και να διαχωρίζουν συγκεκριμένες αλληλουχίες DNA/RNA. Τέλος, θα γίνει επιλεκτική αναγνώριση και διαχωρισμός ολιγοσακχαριτών από ποικίλες πηγές (αλγινικό οξύ, πολυμερή κλπ.).


Ι. Ν. Παπαδογιάννης

1. "Determination of diclofenac in pharmaceutical preparations and biological fluids by HPLC"

Method development for the determination of diclofenac in pharmaceutical preparations and biological fluids by High Pressure Liquid Chromatography (eluent, column, internal standard etc).



2. "Determination of Carbimazole, Methimazole in pharmaceutical preparations and biological fluids by HPLC"

Μethod development for the determination of carbimazole and methimazole in pharmaceutical preparations and biological fluids by High Pressure Liquid Chromatography (eluent, column, internal standard etc).



3. "An HPLC method for the determination of lisinopril in human plasma and urine with fluorescence detection"

Method development for the determination of lisinoprilc in human plasma and urine by High Pressure Liquid Chromatography (eluent, column, internal standard etc).